NTS 20172204 De rol van CD200, CD200R en CD305 (LAIR-1) tijdens longontsteking

Pneumonie (longontsteking) is een belangrijke oorzaak van ziekte en sterfte in het ziekenhuis. Een longontsteking kan leiden tot verspreiding van de infectie van de longen naar andere plekken en orgaan in het lichaam via de bloedbaan, wat kan leiden tot het klinische syndroom “sepsis” (in de volksmond ook wel bloedvergiftiging genoemd). De definitie van sepsis is een “overdreven” reactie van de afweer (immuunsysteem) van de patiënt op een infectie. Aan de ene kant is de reactie (ontsteking) van het lichaam gunstig voor de patiënt, omdat daardoor de bacterie gedood kan worden. Aan de andere kant kan deze ontstekingsreactie, indien deze te heftig is, nadelig voor de gastheer zijn, doordat het zelf schade geeft aan bijvoorbeeld de (kwetsbare) longen. Een overmatige (“overdreven”) ontstekingsreactie op “systemisch” niveau (d.w.z. in het hele lichaam en verspreid in het bloed) kan leiden tot het falen (niet meer goed werken) van verschillende organen (ook wel multiple organ failure of MOF genoemd) en sterfte. In dit geval richt de ontstekingsreactie, die in het begin gericht was op het doodmaken van de bacterie, zich dus als het ware tegen de patiënt. Het doel van dit onderzoek is meer inzicht te krijgen in het samenspel tussen de bacterie en de afweer van de patiënt. Als we dat beter begrijpen, kunnen we misschien patiënten met een sepsis door een longontsteking beter behandelen. Daar is dit onderzoek op gericht.
Hierbij richten wij ons op een aangeboren mechanisme van het lichaam dat er voor zorgt dat de ontsteking geremd wordt. Als we dit mechanisme beter begrijpen, kunnen we dit mogelijk inzetten als nieuwe behandeling.
De doelstellingen van dit project zijn dan ook tweeledig:
1) Eerst gaan we uitzoeken wat precies de rol is van aangeboren mechanismen die de ontsteking afremmen tijdens ernstige infecties (is dit mechanisme gunstig of ongunstig voor de patiënt tijdens een infectie?)
2) Daarna zullen we – gebaseerd op de informatie verkregen bij de 1e doelstelling – onderzoeken of we dit mechanisme kunnen gebruiken om ernstige infecties beter te behandelen. Het kan bijvoorbeeld gunstig zijn om de ontsteking te remmen tijdens een infectie, zodat er later minder schade ontstaat en dus minder ziekte. Dit zullen we hier gaan testen.