Reumatoïde artritis (RA) is een ziekte die zich kenmerkt door een chronische ontsteking van het synovium, een cellaag aan de binnenkant van het gewrichtskapsel. In veel gevallen leidt deze ziekte tot vermoeidheid, pijn, ziekteverzuim en verlies van kwaliteit van leven. Ook kan de ziekte leiden tot ernstige invaliditeit. Hoewel in de laatste jaren veel is bereikt bij de behandeling van RA blijft het een chronische ziekte en worden patiënten hun leven lang behandeld met dure medicatie.
Uit onderzoek van de laatste jaren weten we dat in RA patiënten antistoffen, gericht tegen gemodificeerde lichaamseigen eiwitten, kunnen worden gemeten. Deze spelen hoogstwaarschijnlijk een belangrijke rol bij het ontstaan en de ontwikkeling van de ziekte.
Het in dit project beschreven onderzoek heeft tot doel te achterhalen hoe deze antistoffen precies bijdragen aan ziekte, wat de rol van verschillende afweercellen hierbij is en of we met vroege behandeling de afweerreactie kunnen stoppen en daarmee de ziekte kunnen voorkomen. Hierdoor komt “een wereld zonder RA” in zicht.
We verwachten na de uitvoering van dit project een beter inzicht te hebben hoe de afweerreactie tegen gemodificeerde eiwitten ontstaat, hoe de ontspoorde afweerreactie bijdraagt aan het ontstaan en verergering van reumatoïde artritis en welke anti-reumatica deze afweerreactie kunnen stoppen en daarmee ziekte kunnen voorkomen.
In dit onderzoek wordt gewerkt met muizen.