NTS 2017853 Nieuwe therapieën voor verbeterde wondgenezing

Wondgenezing is een complex proces waarbij vaak complicaties optreden. Deze complicaties kunnen resulteren in ernstige littekens of wonden die niet genezen.De ontstekingsreactie speelt een belangrijke rol bij de ontregeling van het genezingsproces en deze ontstekingsreactie kan heel erg verschillen tussen bepaalde wondtypen. Bij bepaalde ziektes, zoals diabetes of aderverkalking, kan het
genezingsproces zodanig verstoord worden (door de ontstekingsreactie) dat de wonden maanden of zelfs jaren open blijven. De verzorging van deze wonden is vaak pijnlijk en in sommige gevallen is zelfs een amputatie noodzakelijk. Door de vergrijzing van de bevolking komen deze chronische wonden steeds vaker voor. Momenteel lijdt al 1-2% van de bevolking aan chronische wonden. Bij andere typen wonden, zoals wonden die ontstaan na chirurgische ingrepen of brandwonden slaat het genezingsproces vaak door naar de andere kant en ontstaan er littekens. Als die wonden rond de gewrichten ontstaan kunnen deze wonden de beweging ernstig beperken. Het is bekend dat de duur van de genezing van deze wonden de ernst van de littekens mede bepalen; hoe langer deze wonden open blijven hoe ernstiger de littekens. Ook moeten deze patiënten vaak pijnlijke verbandwissels
ondergaan. Bovendien moeten ze - nadat de wonden genezen zijn - vaak nog jaren lang vele operaties ondergaan, om de functie van gewrichten te verbeteren. Ons onderzoek richt zich op de ontwikkeling van behandelmethoden die de wondgenezing bevorderen. Plaatjes-rijk-plasma (PRP), dit is de bloedplaatjes rijke fractie van het bloed, bevat veel bestanddelen die de wondgenezing zouden kunnen verbeteren. Momenteel wordt dit verkregen uit het bloed van de patiënt zelf waardoor het niet een constante samenstelling heeft. Bovendien zou de kwaliteit van het PRP door de aandoening van de patiënt minder geschikt kunnen zijn. Daarom onderzoeken wij de mogelijkheid om een gestandaardiseerd product te ontwikkelen. Behalve het verbeteren van het genezingsproces is de ontwikkeling van een betere verbandtechniek van belang. Het verband moet infecties met
bacteriën zo veel mogelijk voorkomen. Bij de huidige verbandtechnieken dienen de verbanden bijna dagelijks vervangen te worden wat niet alleen een pijnlijke stressvolle handeling is maar ook het genezingsproces zou kunnen verstoren. In dit project onderzoeken we een nieuwe middel dat het
wondgebied goed afsluit en het genezingsproces niet nadelig beïnvloedt. Het onderzoek wordt in meerdere fases en in verschillende diermodellen uitgevoerd. Dit is noodzakelijk om voor de verschillende fases van het onderzoek steeds het meest geschikte model te gebruiken. Voor het
ontwikkelen van een betere verbandtechniek van belang. Het verband moet infecties met bacteriën zo veel mogelijk voorkomen. Bij de huidige verbandtechnieken dienen de verbanden bijna dagelijks vervangen te worden wat niet alleen een pijnlijke stressvolle handeling is maar ook het genezingsproces zou kunnen verstoren. In dit project onderzoeken we een nieuwe middel dat het
wondgebied goed afsluit en het genezingsproces niet nadelig beïnvloedt. Het onderzoek wordt in meerdere fases en in verschillende diermodellen uitgevoerd. Dit is noodzakelijk om voor de verschillende fases van het onderzoek steeds het meest geschikte model te gebruiken. Voor het
ontwikkelen van nieuwe behandelingen zijn verschillende fases voorzien: bepalen van de juiste samenstelling voor de verschillende wonden en dosering voor de meest effectieve behandeling per wondtype. Dit wordt onderzocht in muizen omdat in deze dieren de verschillende wondtypen na te
bootsen zijn. Vervolgens wordt in een varkensmodel de meest geschikte toedieningsvorm en wijze van verbinden getest. Vanwege de gefaseerde structuur van het onderzoek is een looptijd van vijf jaar van noodzakelijk.