Diverse veelvoorkomende oogaandoeningen worden behandeld met medicijnen in de vorm van druppels, maar hier zijn verschillende nadelen aan verbonden. Het geneesmiddel wordt in zeer kleine hoeveelheden geabsorbeerd in het oog en is er is fluctuatie in de concentratie. Bovendien vinden veel mensen druppelen van de ogen lastig of wordt het niet of niet correct uitgevoerd. Daarom is er behoefte aan eenvoudigere toedieningsvormen met een verbeterde geneesmiddelenvrijgave.

Hiervoor kan de oculaire coil een uitkomst bieden. Dit is een klein flexibel staafje (coil) dat gevuld wordt met een medicijn. De coil wordt in het onderste ooglid gelegd en geeft medicijn vrij over een langere periode.
Tevens wordt er onderzoek gedaan naar de klinische toepassing van Raman spectroscopie. Dit is een niet-invasieve methode voor het detecteren en meten van medicijn niveaus in het oog.

In dit onderzoek wordt gewerkt met konijnen.