Artrose is de meest voorkomende gewrichtsziekte en wordt hoofdzakelijk gekenmerkt door kraakbeenschade. Kraakbeen is een belangrijk weefsel in het gewricht dat voorkomt op de oppervlakte van botuiteinden en zorgt voor het verminderen van de wrijving tussen de botten waardoor ze gemakkelijk over elkaar kunnen schuiven. Daarnaast zorgt het kraakbeen voor het gelijkmatig verdelen van de druk die op het gewricht komt en tevens het dempen van de druk.Wanneer het kraakbeen beschadigd is, ontstaat er wrijving tussen de onderliggende botten. Dit zorgt voor veel pijn tijdens het bewegen van het gewricht en beperkt de mobiliteit en de kwaliteit van het leven van artrosepatiënten sterk. Artrose is een progressieve ziekte van het gewrichtskraakbeen. Aangezien leeftijd en obesitas grote risicofactoren zijn voor het ontstaan van artrose, wordt verwacht dat het aantal mensen met artrose sterk zal toenemen in de toekomst. Het RIVM stelt dat er in Nederland in 2011 bijna 1,2 miljoen mensen met artrose waren, waarvan 166.000 nieuwe gevallen. De meeste patiënten bevinden zich in de leeftijdcategorie 75-84 jaar (bron: RIVM). Tot op heden zijn er nog geen behandelingen beschikbaar om artrose te genezen of kraakbeenafbraak te remmen. Daarom is er grote behoefte aan een nieuwe therapie tegen artrose. Vroeger werd gedacht dat de oorzaak voornamelijk slijtage was, maar inmiddels is bekend dat ontsteking een belangrijke rol speelt bij de afbraak van het kraakbeen. In dit project proberen we in muismodellen artrose te verhelpen of de progressie van artrose te voorkomen door antiontstekingsstof IL37 toe te dienen. Het is bekend dat deze stof ontstekingsprocessen kan remmen, maar het is nog niet bekend welk effect het op artrose heeft.
Dit wetenschappelijk onderzoek draagt bij aan de ontwikkeling van een nieuwe therapie met IL37 voor patiënten met artrose om kraakbeenschade bij artrose te verminderen en ernstige afbraak van kraakbeen te voorkomen.