De ziekte van Parkinson is een veelvoorkomende hersenaandoening die ongeveer 2% van de bevolking treft en die wordt gekenmerkt door ernstige motorische stoornissen veroorzaakt door tekorten in de boodschapperstof dopamine in de hersenen. Deze boodschapperstof dopamine is belangrijk in de communicatie tussen hersencellen. De symptomen van de ziekte van Parkinson worden na verloop van tijd steeds erger en behandeling van de symptomen bestaat meestal uit medicijnen die het tekort aan dopamine in de hersenen aanvullen. Als gevolg van deze behandeling krijgt een aanzienlijk
deel van de patiënten te maken met ernstige psychiatrische afwijkingen zoals dwangmatig sexueel gedrag, dwangmatig koopgedrag en eetstoornissen. Deze ongewenste bijwerkingen zijn psychisch zeer belastend voor zowel de patiënt als voor de partner en de sociale omgeving. Deze afwijkingen worden samengevat onder de noemer cognitieve stoornissen.
Neurobiologische kennis is noodzakelijk om de oorzaak van deze cognitieve stoornissen na dopaminetekort behandeling te begrijpen en te voorkomen. Dit project richt zich op de hersencircuits die verantwoordelijk zijn voor het ontstaan van cognitieve stoornissen na dopaminetekort behandeling teneinde in de toekomst betere behandelingen te kunnen ontwikkelen.
Uit dit project zal blijken welke hersengebieden verantwoordelijk kunnen zijn voor het ontstaan van psychiatrische problemen na behandeling van dopaminetekorten. Daarnaast zal worden onderzocht of het gelijktijdig gebruik van een ander medicijn een oplossing biedt voor deze stoornissen. Deze kennis zal de ontwikkeling van nieuwe therapeutische behandelingen voor de ziekte van Parkinson zonder ontwikkeling van cognitie problemen kunnen versnellen.
In dit onderzoek wordt gewerkt met ratten.