Teken zijn na muggen de belangrijkste overdragers van ziekten bij dieren, maar ook bij de mens. Naast directe nadelige effecten van teken bij dieren zoals bloedverlies, ligt het grootste belang van teken in hun rol als overdragers van ziekteverwekkers. Deze ziekteverwekkers worden aangetroffen in verschillende bloedcellen, hetgeen ze uitermate geschikt maakt om door bloedzuigende teken te worden overgedragen. Het is van wetenschappelijk en van praktisch belang om betere kennis te verkrijgen omtrent de rol van teken als overdragers van een breed scala aan veroorzakers van belangrijke infectieziekten bij rundvee en ook bij schapen. Het is bijvoorbeeld niet goed bekend hoe teken “beslissen” om zich op een bepaalde gastheer vast te hechten en vervolgens bloed te gaan zuigen. Ook is het niet duidelijk waarom bepaalde teken wel en andere soorten niet in staat zijn om een rund of schaap te besmetten met een bacterie. En als een teek een bacterie overbrengt, hoe snel vindt dit plaats zodat het verwijderen van de teek of bestrijden van de teek met een anti-teken middel snel genoeg werkt om ziekte te voorkomen. Ten slotte is het ook van belang om te weten of teken wel gevoelig zijn voor bestrijdingsmiddelen en of er resistentie is opgetreden. Om antwoord te geven op bovenstaande vragen is het van essentieel belang om de beschikking te hebben over tekenkolonies. Aangezien die tekenkolonies gevoed moeten worden op levende dieren (konijn, rund, schaap), zijn er proefdieren nodig. Daarnaast is het beperkt mogelijk om teken in leven houden door ze op kunstmatige membranen te voeden met bloed afgenomen van runderen.

Het is mogelijk om in vitro na te bootsen welke combinatie van geuren van een gastheer, temperatuur, vochtigheid en beweging (trillingen) bepalend is voor een teek om zich te hechten. Standaardiseren van het in vitro voeden van teken opent tevens mogelijkheden om uit te zoeken waarom bepaalde rassen wel en andere rassen veel minder aantrekkelijk zijn voor teken. Uit dit
aspect van het onderzoek kunnen nieuwe, niet-chemische, bestrijdingsmiddelen voortkomen. Het onderzoek naar de overdracht van bacteriën door teken kan leiden tot betere preventieve maatregelen om dieren te kunnen beschermen tegen de negatieve gevolgen van tekenbeten. Ten slotte is er dan nog de noodzaak om teken te testen voor resistentie tegen deze bestrijdingsmiddelen, hetgeen uiterst relevant is als wapen in de strijd tegen teken.

In dit onderzoek wordt gewerkt met konijnen, schapen en runderen.