Dit project bestaat uit een combinatie van fundamenteel en translationeel onderzoek naar verschillende nieuwe methoden om de heling van het hartinfarct te verbeteren en zodoende de hartfunctie zo goed mogelijk intact te houden.
Methoden voor betere infarctheling die onderzocht worden zijn: periodiek kunstmatig stimuleren (=pacen) van het hart, blokkers van de Wnt-signalerings route en factoren die relevante microRNA’s moduleren. Waarschijnlijk grijpen deze drie therapeutische benaderingen op verschillende punten in op de processen die bij infarctheling betrokken zijn. Daarom kan het ook zinvol zijn ook een combinatie van deze interventies te onderzoeken. Naast betere mechanistische inzichten, worden gegevens uit deze preklinische studies gebruikt om klinische studies te ontwerpen.
In Nederland vinden per jaar ±30.000 hartinfarcten plaats en zijn er ±150.000 patienten met hartfalen. In principe wordt iedereen die een hartinfarct krijgt opgenomen in het ziekenhuis; ongeveer 7000 patienten overlijden aan een infarct, waarvan een aantal buiten het ziekenhuis. Kleinere infarcten resulteren in minder hartfalen en ritmestoornissen, een betere kwaliteit van leven, minder opnames in het ziekenhuis (op langere termijn) en betere overleving.
In dit onderzoek wordt gebruik gemaakt van varkens.