Kankermedicijnen maken niet alleen tumorcellen dood maar richten vaak ook veel schade aan in andere weefsels. Dit geldt niet alleen voor cytostatica maar ook voor nieuwere geneesmiddelen die aangrijpen op de groei van tumoren. De bijwerkingen zijn vaak zo ernstig dat deze stoffen niet verder tot geneesmiddel ontwikkeld worden. In dit project werken we aan nanomedicijnen die we gericht kunnen sturen naar tumoren . De nanomedicijnen vermijden normale weefsels en hopen zich juist op in
tumoren. Dat verbetert de werking van de medicijnen en vermindert de bijwerkingen. De afgiftesnelheid van het geneesmiddel vanuit het nanomedicijn en de opname in tumorcellen bepalen ook hoe goed het geneesmiddel werkt.

In dit project onderzoeken we welke nieuwe nanomedicijnen geschikt zijn voor het gericht afleveren van antikanker geneesmiddelen in tumoren. Daarbij maken we gebruik van verschillende type nanodeeltjes, omdat de eigenschappen van het
deeltje moeten worden afgestemd op die van het geneesmiddel en op het type kanker waarvoor het geneesmiddel bedoeld is. De doelstelling van dit project is om aan te tonen dat het nanomedicijn in de tumor ophoopt en andere weefsels (met name de weefsels waar ongewenste effecten verwacht worden) vermijdt. Als dit zo is kan er namelijk een veiliger doseringsschema ontworpen worden.

Een tweede doelstelling van dit project is om vast te stellen hoe snel het nanomedicijn het medicijn afgeeft, en wat voor invloed dat heeft op de werkzaamheid van het nanomedicijn.

De experimenten in dit project geven uitsluitsel of de geteste nanomedicijnen in staat zijn om in tumoren te accumuleren. Zo’n gerichte tumordistributie is met name gunstig als organen vermeden worden waarin het geneesmiddel schade kan aanrichten. Dit project zal inzicht geven welke parameters een rol spelen in de farmacokinetiek van nieuw ontwikkelde nanomedicijnen, zoals verblijftijd in de circulatie, weefseldistributie van het nanodeeltje en de vrijgifte van het ingesloten geneesmiddel na ophoping in de tumor. Deze parameters dragen uiteindelijk bij aan de effectiviteit van het nanomedicijn in het doden van tumorcellen. De nieuwe nanomedicijnen met goede effectiviteit en een veiliger profiel in proefdiermodellen kunnen uiteindelijk bijdragen aan de ontwikkeling van betere medicijnen voor de behandeling van kanker.

In dit onderzoek wordt gewerkt met muizen.