Diepe hersenstimulatie (DBS) is een behandel alternatief voor verschillende medicatieresistente neurologische en psychiatrische aandoeningen. DBS wordt hedendaags met name succesvol toegepast bij patiënten met de Ziekte van Parkinson. Sinds enkele jaren wordt DBS echter ook toegepast bij patiënten met medicatie resistente epilepsie. Hoewel de resultaten veelbelovend zijn varieert het therapeutisch effect sterk tussen patiënten en komen bijwerkingen zoals depressie, geheugenstoornissen, angststoornissen en soms zelfs een verergering van de epilepsie frequent voor. In contrast tot de toepassing van DBS bij de Ziekte van Parkinson, komt het gebruik van deze therapie bij epilepsie bewijs te kort uit preklinische studies. Wij willen daarom DBS voor epilepsie optimaliseren in een diermodel.
In dit onderzoeksproject passen wij DBS toe in een diermodel voor epilepsie.
Binnen dit project hebben wij de volgende doelstellingen:
Ten eerste willen wij het effect van DBS op de epilepsie evalueren en verbeteren door gebruik te maken van verschillende stimulatieparameters, bijvoorbeeld verschillende frequenties en duur van stimulatie. Ten tweede willen wij de bijwerkingen die hierbij optreden inventariseren. Ten derde willen wij meer over het onderliggende mechanisme van DBS te weten komen en het ontstaan van deze bijwerkingen. Ten vierde willen wij de behandeling met DBS verbeteren door dit toe te passen in combinatie met verschillende medicijnen.
Wetenschappelijk gezien zullen wij meer begrip krijgen van het effect en de bijwerkingen van verschillende stimulatieparameters, het werkingsmechanisme van DBS en het voordeel van combinatie met medicijnen. Sociaal gezien kan dit onderzoek leiden tot een DBS-behandeling met een beter effect, minder bijwerkingen en optimalisatie van de medicatie behandeling.
In dit onderzoek wordt gebruik gemaakt van ratten.