Kraakbeendefecten op jonge leeftijd geven een grote kans op artrose op latere leeftijd. Bij jonge patiënten worden stamceltechnieken gebruikt voor de behandeling van kraakbeendefecten. Bij patiënten van middelbare leeftijd zijn deze regeneratieve technieken echter vaak niet succesvol, waardoor artrose op jonge leeftijd kan ontstaan en behandeling met een knieprothese (met alle nadelige gevolgen vandien) onvermijdelijk is.
Op dit moment zijn metalen implantaten de enige behandelingsoptie voor het herstel van kraakbeendefecten voor patiënten van middelbare leeftijd. Aangezien de biomechanische eigenschappen van deze metalen implantaten niet overeenkomen met die van kraakbeen leiden deze implantaten geleidelijk tot meer kraakbeenschade. Tevens is na implantatie van deze implantaten diagnostiek middels MRI niet meer mogelijk, vanwege de sterke magnetische velden in een MRI apparaat.
Het doel van dit project is om een kunststof implantaat te ontwikkelen voor de behandeling van kraakbeendefecten. De biomechanische eigenschappen van dit implantaat komen beter overeen met kraakbeen dan de huidige metalen implantaten, wat tot een betere klinische uitkomst moet leiden. Verder moet het materiaal beeldvorming middels MRI toelaten.
De resultaten van dit project moeten de basis vormen voor een goedkeuringsprocedure bij de bevoegde instantie om aan te tonen dat het kunststof implantaat voldoet aan alle wettelijke eisen. Binnen 5 jaar na het einde van dit project verwachten we per jaar tussen de 2500-3000 patiënten met ernstige kraakbeendefecten in Nederland te helpen.
Voor dit onderzoek wordt gebruik gemaakt van geiten.