Chirurgische matjes worden vaak gebruikt bij hersteloperaties bij een abdominale hernia, hetgeen een breuk in de buikwand is. Een voorbeeld hiervan is de liesbreuk. Bacteriële infecties kunnen optreden als complicatie van het gebruik van deze matjes, hoewel het relatief weinig voorkomt (1‐5%). Deconsequenties van een infectie zijn echter vaak ernstig, zoals het voorkomen van
veel pijn,de noodzaak voor een hernieuwde operatie (ziekenhuisopname) en in sommige gevallen zelfs overlijden. Van matjes van biologische oorsprong, die naar verloop van tijd oplossen, is bekend dat ze de kans op een infectie kunnen verminderen, maar ze zijn vergeleken met niet‐afbreekbare kunststof (synthetische) matjes kostbaar en bieden soms ook te weinig mechanische sterkte om in alle gevallen toegepast te kunnen worden.

Volledig afbreekbare biologische matjes kunnen vervangen worden door matjes die wel voldoen aan de sterkte eisen door het toepassen van een gelaagde (sandwich) structuur. In het midden bevindt zich een
niet oplosbaar, poreus kunststof matje, dat aan beide zijden geflankeerd is door synthetische maar wel oplosbare laagjes. Het beoogde onderzoek richt zich op een nieuw matje met een dergelijke “sandwich”‐structuur, waarvan al is aangetoond dat de doorbloeding rond dit matje beter is dan bij vergelijkbare matjes. Een verbeterde doorbloeding is een belangrijke aanwijzing dat de infectiekans rond dit matje laag is. Daarom is de verwachting dat dit matje ook minder snel zal infecteren dan matjes die reeds bij patienten toegepast worden. Om dit aan te tonen wordt dit matje in een diermodel vergeleken met gangbare, reeds commercieel verkrijgbare matjes. De eerste doelstelling is dan ook het aantonen of dit matje ten opzichte van deze gangbare
matjes tot minder infecties leidt en dat dieren (in dit geval muizen) in staat zijn infecties rond dit matje sneller op te ruimen. De tweede doelstelling is het krijgen van een beter inzicht in het ontstaan en verloop van infecties rond in het lichaam geïmplanteerde materialen, in het bijzonder chirurgische matjes, en de invloed van materiaal eigenschappen hierop.

Wetenschappelijk belang

Om betere therapieën te ontwikkelen tegen infecties rond geïmplanteerde materialen (zoals chirurgische matjes, maar ook kunstheupen, kunsthartkleppen, katheters, etc.), is een beter begrip nodig van hoe het immuunsysteem reageert op deze materialen in het bijzijn van bacteriën. Deze interactie is tot op heden nog weinig onderzocht en zeer complex. In het licht van
terugdringing van materiaal infecties is materiaalkeuze essentieel omdat de interactie van het immuunsysteem met het geïmplanteerde materiaal (de zogenaamde “vreemd‐lichaam‐reactie”) ook van invloed lijkt te zijn op de effectiviteit van het immuunsysteem bij het oplossen van infecties. De wetenschappelijk hypothese is dat oplosbare materialen het immuunsysteem minder ontregelen waardoor bacteriële infecties sneller kunnen worden geklaard.

Maatschappelijk belang

Infecties rond geïmplanteerde materialen zoals chirurgische matjes zijn de belangrijkste reden voor het falen van die implantaten, terwijl het aantal patiënten dat een implantaat krijgt stijgt. De gevolgen van implantaat infecties zijn significant en gaan gepaard met een langer verblijf in het ziekenhuis, hoge behandelingskosten en vaak noodzaak tot een revisie‐operatie en soms zelfs met overlijden tot gevolg. Dit onderzoek kan er toe leiden dat er een verbeterd type chirurgisch matje op de markt komt dat minder snel geïnfecteerd raakt.