Plotselinge hartdood door hartritmestoornissen is nog steeds een belangrijk probleem voor de gezondheidszorg en voor de samenleving. Om de ritmestoornissen te kunnen voorkómen is het van belang om het werkingsmechanisme van de ritmestoornissen liefst op een niet-invasieve manier te bepalen.
Wij hebben een techniek ontwikkeld waarmee door middel van het registreren van een ECG (een ‘hartfilm’) op ongeveer 60 plaatsen op het lichaamsoppervlak en na het maken van een CT-scan de precieze elektrische hartactiviteit in kaart kan worden gebracht.
De doelstelling van deze studie is om met behulp van de nieuwe techniek (inverse method) specifieke markers the identificeren voor de verscheidene hartziektes die tot dodelijke hartritmestoornissen leiden.
Dit project leidt tot het beschikbaar worden van een niet-invasieve manier om de elektrische hartactiviteit (ritmestoornissen) in kaart te brengen (wetenschappelijk belang).
Toepassing van de methode zal bijdragen aan de verbeterde risicoschatting voor dodelijke ritmestoornissen, aan verbeterde therapie (medisch belang) en aan een grotere overleving (maatschappelijk belang).
In dit onderzoek wordt gewerkt met varkens