Problemen in sociaal gedrag is een van de belangrijkste kenmerken van psychiatrische aandoeningen die al in de kindertijd ontstaan, zoals autisme, ADHD en schizofrenie. Problemen in spelen met leeftijdgenoten is mede een voorspellende factor voor het tot uiting komen van deze aandoeningen. Daarnaast hebben problemen in sociaal gedrag een grote impact op het
dagelijks functioneren (van aansluiting vinden op school bij leeftijdgenoten tot kunnen werken in een team op volwassen leeftijd), maar is er vooralsnog geen duidelijk effectieve behandeling voor. Huidige therapieën voor aandoeningen met een verstoring in sociaal (spel)gedrag leggen de focus op andere aspecten, zoals impulsief gedrag en het verminderen van obsessieve gedachten/handelingen. Meer kennis over de biologie van sociale gedragingen, en sociaal spelgedrag in het bijzonder, kan leiden tot een betere behandeling van sociale problemen in deze aandoeningen. Dit kan gevoelens van eenzaamheid en depressie, als gevolg van het geen aansluiting kunnen vinden in een sociale samenleving, helpen verminderen. Aan de andere kant is er in vergelijking met andere natuurlijke beloners zoals eten en seks relatief weinig bekend over de mechanismen in de hersenen van sociaal spelgedrag. Dit is opmerkelijk, aangezien sociaal gedrag belangrijk is voor het voortbestaan van individu, groep en soort. Om spelgedrag te bestuderen is de rat een ideaal diermodel omdat het sociale dieren zijn waarbij spelgedrag makkelijk te meten is. Sociaal spelgedrag is tevens belangrijk voor de sociale, emotionele en cognitieve ontwikkeling van mens en dier. Bovendien komt het voor in dezelfde periode in het leven waarin kinderen ook veel spelen en spelen kinderen grotendeels op dezelfde manier. In dit onderzoek willen we ons richten op het begrijpen van de mechanismen in de hersenen die betrokken zijn bij sociaal speelgedrag van jonge ratten als diermodel voor sociaal speelgedrag in andere diersoorten en de mens. In dit kader is het van belang te begrijpen hoe de hersenen: a. sociale signalen verwerken, b. aspecten van sociaal gedrag tot stand brengen en c. zich ontwikkelen op sociaal gebied in de kindertijd en adolescentie.
De belangrijkste opbrengst van dit project is dat er fundamentele kennis over hoe de hersenen spelgedrag reguleren en tot stand brengen wordt verkregen. Daarnaast verkrijgen we fundamentele kennis over hoe de hersenen zich ontwikkelen in de kindertijd en adolescentie en kunnen we uitspraken doen over wat er mogelijk mis kan zijn in het brein in patiënten met autisme, schizofrenie of ADHD, specifiek voor sociaal (spel)gedrag. De opgedane kennis kan richting geven aan humaan onderzoek naar zowel het gezonde brein als het zieke brein, specifiek voor sociaal (spel)gedrag. Tevens kan de opgedane kennis richting geven aan het ontwikkelen van nieuwe medicijnen om problemen met sociaal (spel) gedrag te verminderen.
In dit onderzoek wordt gewerkt met ratten.