Hart- en vaatziekten (cardiovasculaire ziekten) zijn wereldwijd doodsoorzaak
nummer 1 en dan vooral bij oudere mensen. Er is nog niet goed genoeg
bekend wat er tijdens veroudering in het cardiovasculaire systeem gebeurt
en hoe dit bij draagt aan cardiovasculaire ziekten. Met dit project wordt
onderzocht of zogenaamde niet-coderende RNAs bijdragen aan veroudering
van het cardiovasculaire systeem. Niet-coderende RNAs zijn RNAs die in
tegenstelling tot de bekende messenger RNAs, niet in eiwit vertaald worden,
maar als RNA molecuul functioneren. Naast experimenten met menselijke
cellen en patiëntmateriaal, voeren we hiervoor ook dierproeven uit met
muizen. Deze muizen worden ingezet om de rol en ook de mogelijke
therapeutische werking van de niet-coderende RNAs in het cardiovasculaire
systeem te onderzoeken. In deze muismodellen bootsen we cardiovasculaire
ziekten zo goed mogelijk na, zodat we de rol van niet-coderende RNAs in het
ziekteverloop kunnen bestuderen.
Deze experimenten zijn van wetenschappelijk belang, omdat het zal leiden
tot een verbeterd inzicht in welke functie niet-coderende RNAs in het lichaam
hebben.
Dit project is van maatschappelijk belang, aangezien te verwachten is dat dit
project zal leiden tot nieuwe inzichten en mogelijkheden om hart- en
vaatziekte te bestrijden, vooral in mensen van oudere leeftijd. De levensverwachting loopt sterk op, waardoor ook het aantal ouderdom
gerelateerde aandoeningen aanzienlijk stijgt. Met deze experimenten kan
worden aangetoond of de onderzochte niet-coderende RNAs inderdaad in de
nabije toekomst therapeutisch ingezet zouden kunnen worden.
In dit onderzoek wordt gewerkt met muizen.