Veel kankerpatiënten krijgen te maken met radiotherapie (bestraling) tijdens hun behandeling. Het doel van de radiotherapie is het vernietigen van het kankerweefsel en daarbij het gezonde weefsel eromheen zo min mogelijk te beschadigen. Helaas komt er altijd een deel van de straling terecht in de gezonde organen rond de tumor. Dit zorgt voor ongewenste bijwerkingen en beperkt de bestralingsdosis die aan de tumor gegeven kan worden. In dit project gaan we een nieuwe methode testen die de effectiviteit van de bestraling in de tumor vergroot, terwijl schade aan omliggende weefsels grotendeels wordt vermeden. Dit zou kunnen leiden tot een langere (ziektevrije) overleving en een verbeterde kwaliteit van leven van kankerpatiënten.
Dit is mogelijk door alleen in de tumor in een geneesmiddel, een zogenaamde radiosensitizer, te deponeren dat ervoor zorgt dat de (tumor)cellen gevoeliger worden voor de bestraling. In onze nieuwe methode kunnen we dit bereiken door de radiosensitizer in te pakken in een temperatuurgevoelig nanodeeltje. Deze nanodeeltjes barsten open als zij opgewarmd worden (boven de 40 graden Celsius), waardoor de inhoud naar buiten komt. Door nu alleen de tumor op te warmen zal de radiosensitizer alleen in de tumor terecht komen en daar het effect van de bestraling versterken.
De doelstelling van deze studie is de effectiviteit en bijwerkingen van deze temperatuurgevoelige nanodeeltjes beladen met radiosensitizers in combinatie met lokale verwarming (=hyperthermie) en bestraling van de tumor te vergelijken met de effectiviteit en bijwerkingen van alleen bestraling, bestraling samen met een radiosensitizer en bestraling samen met een radiosensitizer in een niet-temperatuurgevoelig nanodeeltje.
 

De aanwezigheid van de radiosensitizer alleen in de tumor zorgt ervoor dat het effect van de bestraling ook alleen in de tumor wordt vergroot zonder dat de bijwerkingen in omliggende gezonde weefsels veranderen. Op deze manier kan ook de kans op ernstige bijwerkingen worden verkleind bij een gelijkblijvende tumordosis. In beide gevallen zou dit kunnen leiden tot een langere (ziektevrije) overleving en/of een verbeterde kwaliteit van leven van kankerpatiënten.

In dit onderzoek wordt gewerkt met muizen.