Onze hersenen en ons ruggenmerg, samen aangeduid als het centrale zenuwstelsel, bevatten miljarden hersencellen. Hersencellen vormen gespecialiseerde structuren waarmee ze onder andere in contact staan met andere hersencellen. Door middel van deze structuren geven ze signalen aan elkaar door. Het transport van bouwstenen en signaalstoffen is essentieel voor het maken van deze structuren en het overbrengen van signalen. Hersencellen blijven zich tijdens hun volledigelevensduur aanpassen om hun vele complexe functies uit te kunnen voeren en om te overleven. De ontwikkeling en werking van hersencellen wordt op moleculair niveau bepaald. Verstoringen op moleculair niveau kunnen de ontwikkeling en werking van hersencellen op een specifieke manier beïnvloeden, wat kan leiden tot een neurologische aandoening. Door te begrijpen welke moleculaire processen ten grondslag liggen aan de complexe werking van hersencellen, en in het bijzonder het transport binnen de cel, komen we meer te weten over hun functioneren in zowel het gezonde als het zieke zenuwstelsel. Deze kennis legt de basis voor het verkennen van nieuwe manieren om neurologische aandoeningen te behandelen.
Gebaseerd op ons vorige werk, onze specialistische kennis en beschikbare infrastructuur zijn er een aantal specifieke doelstellingen. Zo willen we bepalen welke moleculen verantwoordelijk zijn voor het transport binnen hersencellen. Ook willen we bepaalde transportmoleculen kunstmatig laten binden aan hun moleculaire vrachten, om het vrachtverkeer naar contactpunten tussen hersencellen (zogenaamde ‘synapsen’) te reguleren en transportdefecten in zieke hersencellen te herstellen. We zullen moleculen karakteriseren die de afgifte van moleculaire vrachten bij synapsen reguleren en kijken hoe zij bijdragen aan de sterkte van de synaps, omdat de sterkte van de synaps mede bepaald wordt door de aanlevering van bouwstenen en signaalstoffen. Daarnaast willen we de relatie tussen gespecialiseerde, hersencel-specifieke structuren en transport onderzoeken in gezonde en zieke hersencellen. Tot slot evalueren we wat er precies mis is met bepaalde zieke hersencellen, en willen we cellulaire mechanismen identificeren die mogelijk betrokken zijn bij misvorming van het brein als gevolg van mutaties in specifieke genen. Deze inspanningen zullen leiden tot beter begrip van het functioneren en de ontwikkeling van hersencellen, wat als basis dient voor het verkennen van nieuwe therapeutische mogelijkheden voor neurologische aandoeningen.
In dit onderzoek wordt gewerkt met ratten en muizen.