NTS 2016768 Een nieuwe therapeutische strategie voor hartfalen met een verstoorde vullingsfunctie van het hart

Hartfalen, een verstoorde pompfunctie van het hart, is een veel voorkomende oorzaak van overlijden in Nederland. Overgewicht en diabetes verhogen het risico op hartfalen, maar het treedt ook vaak op bij mensen die die aandoeningen niet hebben. Bij een hart dat niet goed werkt denkt men meestal aan hart dat niet goed samentrekt, zoals een pomp die zijn inhoud niet goed uitpompt. Een snelle vulling van het hart is echter net zo belangrijk: bij ongeveer de helft van patiënten waarbij het hart niet goed
pompt komt dat doordat het hart stijf is en zich niet goed vult met bloed. De grote groep patiënten met dat defect heeft vaak overgewicht en diabetes, overlijden vaak aan hun falende hart, en er is op dit moment geen goede therapie voor hun aandoening. Het doel van dit onderzoeksproject is om een
nieuwe therapie te ontwikkelen voor deze mensen. Daarvoor gebruiken we ratten met overgewicht, diabetes type 2 en een hart dat zich niet goed kan vullen. De therapie bestaat uit het verhogen van een stofje binnen de hartcellen, cyclisch guanidine monofosfaat (cGMP), dat het zogenaamde
proteïne kinase G (PKG) eiwit activeert in bloedvaten en hartspiercellen. Ook zullen we testen of nabootsing van het effect van cGMP de werking van het hart van deze ratten verbetert. Deze stap naar een nieuwe therapie is belangrijk omdat in Nederland en wereldwijd steeds meer mensen met diabetes zijn: een miljoen mensen in Nederland en 422 miljoen over de hele wereld. Een deel van deze mensen heeft daarmee samenhangend hartfalen door verstijving van de hartspier. Die mensen leven zo’n 10 jaar korter dan gemiddeld, en nieuwe therapie zal hun leven verlengen en de kwaliteit ervan verbeteren.