De lever is een heel bijzonder orgaan, omdat het een zeer sterk vermogen heeft om weer aan te groeien, als er een deel van het leverweefsel verloren gaat. Het grootste deel van de cellen in de lever bestaat uit hepatocyten; deze cellen kunnen worden gezien als de werkpaarden van de lever. De hepatocyten moeten allerlei stoffen die het lichaam binnenkomen afbreken en onschadelijk maken. Dit betekent dat de hepatocyten zelf ook relatief veel worden blootgesteld aan beschadigende stoffen. Om een goede leverfunctie in stand te houden, kunnen hepatocyten zichzelf beschermen tegen schade door reparatie-eiwitten aan te maken. Verder moeten cellen die sterven als gevolg van schade snel vervangen worden. Daarom zijn hepatocyten in staat om te  delen, indien nodig. Als echter de nog levende hepatocyten ongerepareerde schade aan hun eigen DNA -het genetisch materiaal- hebben, kan het vermogen om te delen ontsporen en ontstaat er kanker. Het ontstaansproces van leverkanker zoals hierboven omschreven is wereldwijd een zeer groot probleem voor de volksgezondheid. De meest voorkomende oorzaken zijn chronische blootstelling aan giftige stoffen al alcohol en medicijnen, en infectie met hepatitis virussen. Helaas wordt leverkanker vaak laat ontdekt, en zijn er weinig behandelingsmogelijkheden, waardoor het een van de meest dodelijke vormen van kanker is. Er moet daarom gezocht worden naar nieuwe manieren om de lever te beschermen tegen schade, en leverkanker te behandelen. Daarom willen wij onderzoeken hoe levercellen zichzelf beschermen tegen schade aan het DNA. Wij hebben enkele van deze beschermende eiwitten ontdekt, en nu willen wij de werking van deze eiwitten in de lever beter gaan begrijpen. Daarnaast willen we de productie van de beschermende eiwitten extra activeren om leverkanker te remmen. Naast het uittesten van de effectiviteit van deze benadering moeten we tenslotte goed in kaart brengen wat de eventuele gevolgen zijn voor de andere cellen in het lichaam.

We verwachten meer inzicht te krijgen in het ziekteproces en de optimale behandeling van primaire leverkanker (hepatocellulair carcinoom). Om dit mogelijk te maken hebben we nieuwe diermodellen gemaakt, die nu in detail gekarakteriseerd moeten worden. Daarmee kunnen we niet alleen het effect van extra activatie van beschermeiwitten onderzoeken, maar ook het onderliggende mechanisme ontrafelen. Dit zal uiteindelijk leiden tot een verbetering van preventie en therapie en daarmee tot een vermindering van de sociale en economische belasting van de samenleving.

In dit onderzoek wordt gewerkt met: Muizen