Hersen- en hartinfarcten worden veroorzaakt door aderverkalking, een ophoping van vet (cholesterol) en ontstekingscellen in de vaatwand (plaque). Plaques kunnen zo groot groeien dat ze het bloedvat afsluiten, of ze gaan kapot (plaque ruptuur), waarna direct een stolsel ontstaat welke het bloedvat afsluit. De beslissing om een patiënt te behandelen wordt nu genomen op basis van de grootte van een plaque. Echter, het is bekend dat risicovolle plaques kapot kunnen gaan bij een vernauwing ver onder de gestelde
grenswaarde voor behandeling. Doel van dit project is een detectiemethode te ontwikkelen die op een niet invasieve manier óók de risicovolle plaques die geen vernauwing veroorzaken identificeert. Daarnaast onderzoeken we of deze detectiemethode gebruikt kan worden om patiënten met een risico op/of die reeds bekend zijn met hart en vaatziekten te monitoren over de tijd. De beeldvormende technieken die wij willen gebruiken zijn gericht op detectie van bepaalde cellulaire en moleculaire componenten van de plaque omdat niet de grootte, maar de samenstelling van de plaque samenhangt met de kans op een infarct.
We verwachten dat deze studie een nieuwe methode zal opleveren om plaques op niet-invasieve wijze te detecteren én te volgen in de tijd. Dit maakt het mogelijk om patiënten met een hoog risico op een (nieuw) infarct te identificeren en de plaques heel gericht te behandelen en te monitoren. Daarnaast levert deze studie mechanistisch inzicht in het ontstaan van ruptuurgevoelige plaques op.
In dit onderzoek wordt gewerkt met muizen.