In dit onderzoek bestuderen we het ontstaan en de behandeling van hartritmestoornissen. Het doel van het onderzoek is tweeledig. Ten eerste willen we nieuwe medicijnen tegen hartritmestoornissen ontwikkelen. Daarnaast willen we nieuwe methoden ontwikkelen om hartritmestoornissen te kunnen voorspellen.
Dit onderzoek heeft groot maatschappelijk belang. Het aantal patiënten met hartfalen neemt steeds meer toe ten gevolge van de vergrijzing. Deze patiënten lopen een hoger risico op het ontwikkelen van levensbedreigende hartritmestoornissen.
De huidige medicijnen tegen hartritmestoornissen kunnen hartritmestoornissen niet goed voorkomen. Daarnaast kan deze medicatie als bijwerking juist hartritmestoornissen opwekken. Met dit onderzoek hopen we medicijnen te ontwikkelen die hartritmestoornissen kunnen behandelen, maar minder bijwerkingen hebben.
Tegenwoordig krijgen patiënten die een groot risico lopen op hartritmestoornissen een apparaatje in hun hart, een zogeheten ICD, dat registreert wanneer er een levensbedreigende hartritmestoornis ontstaat en die hierop een elektrische schok afgeeft om de hartritmestoornis te beëindigen. Niet al deze patienten krijgen in hun leven hartritmestoornissen. Maar ze lopen wel kans op complicaties, zoals onterechte schokken, infecties en batterij-vervangingen. Daarom is het van belang goed te kunnen bepalen welke patiënten een groot risico hebben op hartritmestoornissen. In dit onderzoek worden nieuwe methoden ontwikkeld om dit risico beter te kunnen voorspellen.
In dit onderzoek wordt gebruik gemaakt van honden.