Bewegingen plannen, coördineren en aanpassen aan wat er om je heen gebeurt, dat zijn allemaal belangrijke functies van het brein. Deze taken worden niet door één enkel hersengebied gedaan, maar zijn het gevolg van intensieve samenwerking van verschillende gebieden. In ons project richten we ons op twee zeer belangrijke spelers: de kleine hersenen (“cerebellum”) en de schors van de grote hersenen (“cerebrale cortex”). In deze gebieden wordt input vanuit de zintuigen gebruikt om bewegingen aan te passen.
Wij benaderen de coördinatie van bewegingen door de hersenen door ons te richten op vier verschillende aspecten van bewegingen in muizen: voortbeweging, timing, aanpassing van bewegingen aan input vanuit de zintuigen en oogreflexen. We gebruiken verschillende mutante muislijnen, elk met een specifiek defect in het cerebellum of de cerebrale cortex, om uit te vinden welke moleculaire en cellulaire process cruciaal zijn voor deze vier bewegingsaspecten. Tussen deze mutante muislijnen zitten ook muizen die model staan voor bewegingsstoornissen in (menselijke) patiënten.
We gaan de gedragsexperimenten combineren met het meten van de hersenactiviteit van zenuwcellen in het cerebellum, de cerebrale cortex en aanverwante hersengebieden. Zo krijgen we een goed inzicht in de netwerkbrede activiteitspatronen die ten grondslag liggen aan de coördinatie en aanpassingen van bewegingen.
Tenslotte gaan we ook nieuwe methoden testen om muizen waarin het normale bewegingspatroon verstoord is te helpen weer normaal te kunnen functioneren.
Dit project is vooral fundamenteel wetenschappelijk. Het primaire maatschappelijke belang bestaat dan ook uit een vergroting van onze kennis over de aansturing en coördinering van bewegingen. Op de langere termijn zal dit bijdragen aan een betere diagnose en behandeling van patiënten met neurologische bewegingsstoornissen.
In dit onderzoek wordt gebruik gemaakt van ratten en muizen.