De meeste diersoorten brengen een groot deel van hun leven slapend door. De slaaptoestand lijkt homeostatisch gereguleerd te worden, in de zin dat de behoefte aan slaap toeneemt tijdens de wakkere periode en weer afneemt tijdens slaap. Ondanks dit inzicht en diverse theorieën is de precieze functie van slaap een nog onopgelost mysterie. Bovendien is slaap is een uiterst complexe toestand die in feite bestaat uit twee totaal verschillende en elkaar cyclisch afwisselende vormen, te weten ‘non-rapid-eye-movement’ (NREM) slaap en ‘rapid-eye-movement’ (REM) slaap. Elk van deze twee vormen van slaap zou een eigen functie kunnen hebben en op eigen wijze kunnen bijdragen aan, bijvoorbeeld, herstel en plasticiteit van zenuwcellen.
De basale karakteristieken van slaap en het voorkomen van twee slaapvormen is voor veel diersoorten beschreven. Met vergelijkende studies in verschillende soorten zou veel geleerd kunnen worden over de regulatiemechanismen en mogelijke functies van slaap. Toch is het overgrote deel van wat er momenteel wordt ontdekt en beschreven over slaap op neurobiologisch en moleculair niveau gebaseerd op studies aan nachtactieve knaagdieren, met name ratten en muizen. Deze bevindingen worden vaak geëxtrapoleerd naar andere soorten, inclusief de mens. Er wordt te weinig gedaan om de algemene geldigheid te toetsen door studies aan andere soorten.
Het doel van dit project is om slaap, slaaphomeostase en de gevolgen van slaaptekort op moleculair niveau te bestuderen in een aantal specifieke niet-nachtactieve, niet-knaagdiersoorten, te weten de tupaia, de spreeuw en de kauw. Deze studies zullen niet alleen nieuwe en interessante kennis genereren over de biologie en slaap van deze specifieke soorten, maar ze zullen ook een belangrijke toetsing zijn van de algemene geldigheid van resultaten verkregen in ratten en muizen.
In dit onderzoek wordt gebruik gemaakt van tupaia's, spreeuwen en kauwen.