Het doel van het onderzoek is meer inzicht te verkrijgen in de hersenenafwijkingen die waargenomen worden bij post-traumatische stress stoornis (PTSS); een ziekte die sommige mensen ontwikkelen na de blootstelling aan een traumatische gebeurtenis. Hiervoor gebruiken we een muismodel voor PTSS, dat ons in staat stelt de ontwikkeling van de ziekte gecontroleerd en in detail te volgen over de tijd. Hiermee hopen we de hersenkenmerken te identificeren die vatbaarheid voor de ziekte voorspellen en betrokken zijn bij diens ziektebeeld, om zo uiteindelijk bij te dragen aan een betere behandeling.
PTSS is een ernstige aandoening die mensen kunnen ontwikkelen na de blootstelling aan een traumatische gebeurtenis. PTSS manifesteert zich als klachten van herbeleving van het trauma (nachtmerries of flashbacks), ernstige prikkelbaarheid, slaapstoornissen en hevige schrikreacties, waardoor de ziekte iemands leven ontwricht. Momenteel gaan er 7,7 miljoen mensen in Europa alleen al gebukt onder PTSS, maar hun behandeling schiet nog ernstig tekort; minder dan de helft van de patiënten heeft momenteel baat bij behandeling. Beter inzicht in de onderliggende hersenmechanismen is daarom van absoluut belang.
Opvallend is echter dat het merendeel (~80%) van de mensen die een traumatische gebeurtenis meemaakt, géén PTSS ontwikkelt, maar goed herstelt van het trauma. Het is belangrijk te begrijpen waarin deze mensen zich precies onderscheiden van diegenen die vatbaar zijn voor PTSS, zodat we de processen die plaatsvinden in het gezonde brein via behandeling kunnen nabootsen. Dit onderzoek heeft als doel de hersenmechanismen die betrokken zijn bij de vatbaarheid, ontwikkeling en uiteindelijke symptomen van PTSS beter te begrijpen. Omdat de ontwikkeling van PTSS en diens onderliggende mechanismen erg lastig zijn om te onderzoeken in mensen, zullen we gebruik maken van muizen. We zullen kijken naar afwijkingen in het gedrag van de muizen, maar ook naar hun hersenactiviteit en
plasticiteit en niveaus van stresshormoon. Deze bevindingen zullen bijdragen aan het begrip van de onderliggende mechanismen van ontwikkeling van PTSS-achtige symptomen in onze dieren.
Translationeel onderzoek zal vervolgens moeten aantonen of dezelfde mechanismen plaatsvinden in mensen, zodat we personen die vatbaar zijn voor PTSS mogelijk al kunnen identificeren voordat ze een trauma meemaken en zo de ziekte voorkomen. Daarnaast zal een beter inzicht in het onderliggende ziektebeeld bijdragen aan de ontwikkeling van specifieke medicatie voor de stoornis.
In dit onderzoek worden muizen gebruikt.