Alvleesklierkanker is een zeer ernstige ziekte met het hoogste sterftecijfer van alle kankers. De gemiddelde overlevingsduur van patiënten met alvleesklierkanker is slechts zes maanden, en vijf jaar na diagnose is minder dan vijf procent van de patiënten nog in leven. Deze dramatische overlevingscijfers zijn grotendeels te verklaren doordat chemotherapie nauwelijks effectief is bij alvleesklierkanker. Het is daarom van wezenlijk belang de effectiviteit van chemotherapie te vergroten. In dit project willen we achterhalen waarom chemotherapie niet effectief is. We richten ons niet op de kankercel zelf, maar op de stromale cellen (fibroblasten, endotheelcellen en/of immuuncellen) die zich tussen en rondom de alvleesklierkankercellen bevinden. De aanwezigheid van grootte aantallen stromale cellen is karakteristiek voor deze vorm van kanker en spelen een voorname rol bij de groei ervan.
Het ontrafelen waarom chemotherapie niet goed werkt bij alvleesklierkankerpatiënten, kan een belangrijke stap zijn in het verbeteren van de levensverwachting van deze patiënten. Het leidt mogelijk tot een nieuwe behandelmethode die de effectiviteit van bestaande chemotherapieën verhoogt. Mogelijk is deze nieuwe methode ook bruikbaar in patiënten met andere tumoren.