Winterslaap is een uniek fenomeen dat door het hele dierenrijk heen voorkomt. Het stelt dieren in staat te overleven met een minimale stofwisseling zonder dat er schade aan organen optreedt. Eerder onderzoek heeft aangetoond dat de onderdrukking van de stofwisseling de kern van winterslaap is (en niet het afkoelen van het dier – dat is slechts een gevolg van de afgenomen stofwisseling). Echter, de mechanismen waarmee winterslapers hun stofwisseling onderdrukken zijn totaal onbekend.
Mochten we die evenwel kennen en kunnen manipuleren, dan zouden we dat goed in kunnen zetten om schade in organen van mensen te voorkomen, b.v. als gevolg van ongewilde of geplande verlaging van de lichaamstemperatuur (onderkoeling, transplantatie, operaties).
Uit eerder onderzoek lijkt de vorming van waterstofsulfide (H2S) een rol te spelen bij het ontstaan van winterslaap en het beschermen van organen tegen schade. Ook hebben we in eerder winterslaaponderzoek al nieuwe geneesmiddelen ontwikkeld, die cellen beschermen tegen schade die veroorzaakt wordt door het ontsporen van het metabolisme.
De doelstelling van het project is om de mechanismen te ontrafelen die tijdens winterslaap de stofwisseling onderdrukken en deze vervolgens te manipuleren om orgaanschade door afkoeling tegen te gaan. In het project wordt in muizen een dagelijkse winterslaap opgewekt, waarna hun stofwisseling op dier- en celniveau in detail onderzocht wordt. Verder wordt onderzocht of nieuwe geneesmiddelen, die al uit eerder winterslaaponderzoek ontwikkeld zijn, beschermend werken tijdens koeling.
Enerzijds leidt het project tot fundamenteel inzicht in de regulatie van de stofwisseling, van belang voor b.v. het begrijpen van veroudering en ontstaan van kanker. Anderzijds biedt het project uitzicht op de ontwikkeling van nieuwe behandelstrategieën, door het testen van nieuwe geneesmiddelen en het ontdekken van nieuwe aangrijpingspunten voor geneesmiddelen.
In het project wordt gebruik gemaakt van muizen.