Een groot botdefect in patiënten, bijvoorbeeld als gevolg van het chirurgisch verwijderen van een kaaktumor, wordt dat op dit moment behandeld door opvulling met bot dat verwijderd wordt van elders in de patiënt. De belangrijkste nadelen van deze patiënt-eigen bot transplantaten zijn pijn en een extra defect elders in het lichaam waar dit eigen bot geoogst is, zoals de bekkenkam.
Dit fundamenteel wetenschappelijk onderzoeksproject heeft als doel om nieuwe
behandelingen te ontwikkelen gebaseerd op het maken van extra patiënt-eigen bot.
Om dit te bereiken gaan we de interacties bestuderen die ontstaan tussen
geïmplanteerd “nieuw vormende botcontructen” (bestaande uit combinaties van
cellen, materialen en eiwitten) en de gastheer (in dit geval het dier, en
uiteindelijk de patiënt). Met deze kennis kunnen we de constructen zo ontwerpen
dat ze betere
botvorming geven.
Wetenschappelijk belang
Interacties tussen verschillende soorten cellen en tussen cellen en materialen zijn belangrijk voor de vorming van funktionele weefsels. Het identificeren van de rol van de gastheer zal leiden tot methoden om sneller en grotere stukken nieuw bot te vormen en zal ook van belang zijn voor andere toepassingen waar extra weefsel nodig is voor herstel. Verder zal de opgedane kennis over vorming van nieuw beenmerg bijdragen aan de behandeling van leukemie.
Maatchappelijk belang
Veel patienten met grote botdefecten worden nu suboptimaal behandeld. Betere behandeling van grote botdefecten zal de medische en niet-medische kosten (arbeidsverzuim) verlagen.
In deze studie worden muizen en ratten gebruikt.